©2019 by Dale Magsino. Proudly created with Wix.com

Mabubuo. Mananatili. Maglalaho, Mauulit.

PAMUMUKADKAD 

  Humiwalay

Hindi para mapalayo sa’yo

Bumitaw

Hindi para maihulog ka

Sinaktan ka

Hindi para magdusa ka

Ang nais ko lang nama’y

Lumaya’t maging payapa

PULA

 

Ang dating maputla ay naging pula

Ng iabot mo sakin ang mga pulang rosas

Ang kwarto kong dating walang kulay ay tumingkad

Ng maghawak ang ating mga kamay

Ang palad kong nanlalamig ay nakaramdam ng init

Ng sabihin mong “mahal kita”

Ang mukhang maputla at hiyang-hiya ay naging pula

 

Ang dating maputla ay nagiging pula

Ang dating malabo ay lumilinaw

Ang dating kupas na ay pumupusyaw

Sa tuwing napapasaya

Sa tuwing nagtitiwala

Sa tuwing naniniwala

Ang dating maputla ay naging pula

Dahil totoo

Dahil magaan

Dahil wagas

Dahil karapatdapat

  SANA LAHAT  

 

  Sana lahat ng baliko ay matuwid  

  Sana lahat ng punit ay maidikit  

  Sana lahat ng gusot ay mapantay  

  Sana lahat ng basag ay muling   mabuo 

  Sana lahat ng lumayo ay bumalik

Sana lahat ng kumalas ay muling kumapit

Sana lahat ng sugat ay naghihilom

Sana lahat ng sakit ay nalilimot

Mga sanang nananatiling sana

Nananatiling permanente

Hindi na mababago

Hindi na mabubuwag

Pagkabakilo, pagkapunit,

pagkagusot, pagkabasag

Marahang tanggapin

Dahan-dahang lunukin

Unti-unti, isa-isa

Sa paglao’y sana lahat na

PAGPALAOT

 

Hingang malalim.

Pikit.

Bitaw.  

“Iiwan na kita”

Mga salitang nagmarkang parang malalim na sugat

Bumasag sa pangakong

Pumalaot man, paniguradong susundan

Dumilim man, palaging dadamayan

Pumait man, hahanapan pa rin ng tamis

Pero nasaan ka? Nasaan ako?

Iniwan mo ako dito nakatali sa’yong pangako

Pinipilit kumawala pero talo ng pundasyong itinayo ko dahil sa’yo Pinipilit tanggaping hindi ka na babalik pero mas malakas ang damdaming umaasa

Ang damdaming gustong manatili

Ang dadaming nasanay na

 

Makapangyarihan parin ang sakit

Hahampas parin ang katotohanan

Ngayon, pumalaot ako ng mag-isa

Inabutan ng dilim ng may pangamba

Natikman ang pait pati ang pakla

Wala ng magagawa

 

Hingang malalim.

Pikit.

Bitaw.

SABIK

 

Yung pakiramdam na ‘di ka mapakali

‘Di mo alam kung nasasabik ka o natatakot ka

Tumitibok ng mabigat ang puso

Nanlalamig ang mga palad at talampakan

Umiinit ang tenga

Tumitirik unti-unti ang mga balahibo sa katawan

Kung anu-ano nang tumatakbo sa isip

Yung ganoong pakiramdam

Yung ’di mo maintindihan

Na gusto mong intindihin

Yung ‘di mo alam kung papansinin mo o hindi

Kung ito ba ay dapat mong maramdaman o nagsasayang ka lang ng oras

Yung ganoong pakiramdam

Yung asang-asa ka kahit wala namang kasiguraduhan

TANAWIN

 

Doon tayo sa dati

Kung saan kalmado

Kung saan komportable

Kung saan madali

Doon tayo sa dati

Sa mga pamilyar na yakap

Sa mga siguradong halik

Sa mga salitang nagsasabing

ako’y tinatangi

 

Doon na lang sana tayo namalagi

 

Nandito tayo, magkasama sa ngayon

Pero hindi tayo nagtatagpo

ANONG MERON SA

KAWALAN ?

 

Naroon kaya ang mga kasagutan sa mga tanong na iniiwasan?

Naroon kaya ang mga dahilang pinagdamot ng karamihan?

Naroon kaya ang katuparan ng mga pantasyang inaasam-asam?

Naroon kaya ang pagbalik sa alaala at pagtuwid ng pagkakamali?

Naroon kaya ang pakiramdam ng ginhawa at pagkakampante?

Naroon kaya ang pagtigil ng luha at pagkalma ng isip?

Naroon kaya ang kasiguraduhan?

Anong meron sa kawalan?

Sa kawalan mo?

Sa pagkawala mo?

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now